Een paar weken geleden had ik een ontmoeting met een bijzondere jongen, basisschoolleeftijd. Hij stelde me de vraag of ik hem kon vertellen wat licht was, en wat duisternis. En wat als er geen licht en duisternis zou zijn? Prachtige vragen die me raakten. Waar ik vanuit mijn ervaringen en waarneming hem zo goed mogelijk antwoord op heb gegeven. Een antwoord dat bij hem zorgde voor ontspanning en een doorbraak in de blokkade waar hij voor stond. Die me deden herinneren aan een ervaring van enkele jaren geleden die mijn leven wezenlijk heeft veranderd. Een ervaring die ervoor gezorgd heeft dat ik de levensvragen, de problemen van onze kinderen en die van ons volwassenen vanuit een breder perspectief ben gaan bezien, waarin vraagstukken eenvoudiger te doorgronden zijn maar tegelijkertijd zoveel moeilijker te vertalen voor de mensen die leven in de dimensie van alle dag.
Ik aarzel om verder te schrijven. Ik voel me kwetsbaar om te vertellen over die andere dimensie, daar waar religie over gaat, dat wat we geloven noemen maar voor velen, waaronder ikzelf, geen geloven is maar een weten waar je niet omheen kunt. Waar het innerlijk weten vooruit loopt op de taal om verstaan te worden door de ander. De bron van oneindige liefde waar we allemaal deel van uitmaken. De toegang tot die dimensie, waar kinderen, de pientere gevoelige kinderen, mee worstelen omdat de wereld van vandaag nog draait om cijfers en metingen daar waar hun innerlijke wijsheid ze vertelt dat dit niet de weg is, maar ze nog te jong zijn deze wijsheid te vertalen in woorden en daden. De wijsheid vanuit het universum waar mensen al eeuwen over spreken, die mensen proberen in te kaderen, ontkennen, proberen op te dringen of op een eigen manier beleven. Daar waar deze wijsheid onbespreekbaar is zie ik ze vastlopen, ze gaan zich verstoppen, blokkeren, gaan gedrag vertonen dat we als vreemd of lastig ervaren. Gaan we sleutelen aan het mogelijke gebrek terwijl het gaat om zijnsvragen.
Als kind wist ik soms dingen gewoon, beschikte ik over een wijsheid die ik niet kon verklaren. Ik dacht alleen dat ik het niet begreep omdat anderen niet handelden zoals ik op basis van wat ik zag logisch zou vinden. Ik heb dit weggestopt, niet bewust, maar in beslag genomen door een maatschappij die cijfers en diploma’s wil. Bewijzen van bekwaamheid. Nu zoveel jaren later heb ik deze kracht weer teruggevonden, maak ik er gebruik van in mijn werk en zie ik kinderen ontspannen als ze doorhebben dat ik zie wat zij zien. Ik zie ze worstelen met hun kind zijn omdat ze zich vaak wijzer voelen dan volwassenen. Het is belangrijk dat ze weten dat ze eerst kind mogen zijn om te groeien in die wijsheid en te leren hoe ze daar als volwassenen mee om kunnen gaan. Dat ze dan kunnen gaan doen wat ze nu al voorvoelen maar vaak nog niet kunnen benoemen. Dat wij mensen niet altijd de dingen doen die goed voor ons zijn, maar dit ons wel lessen leert die maken dat we onszelf en de ander beter leren kennen.
Ik krijg er steeds meer moeite mee om te praten over cijfers en resultaten. Zolang onze focus daar blijft liggen, blijven we deze kinderen verlammen. Laten we ze leren woorden vinden voor hun innerlijke wijsheid, laten we ze leren hoe ze in verbinding kunnen staan met de ander en in verbinding kunnen blijven. Laten we ze hoop meegeven en vertrouwen. Laten we ze leren dat hun wijsheid nog mag groeien en ontwikkelen en daarbij fouten gemaakt mogen worden. En ja, daar hoort o.a. taal-, reken- en leesonderwijs bij want deze vaardigheden hebben we nodig om een onafhankelijk volwassen leven te kunnen leven. Maar, zoals geld verdienen een middel is om een onafhankelijk leven te kunnen leven en geen doel op zich zou moeten zijn. Zodat we weer werken om te leven en niet leven om te werken. Wat is het doel van de dingen die je doet? Waar wil je heen en hoe ga je daar komen? Wat heb je daar werkelijk voor nodig? Wat heb JIJ daarvoor nodig? Als een kind antwoord heeft op deze vragen wordt het eenvoudiger te gaan leven. Wordt het helder waarom het belangrijk is in het hier en nu aanwezig te zijn en wordt het duidelijk dat dit gepaard gaat met vreugde, maar ook met angst, onzekerheid en verdriet.
Daar waar we licht ervaren, ervaren we ook duisternis. Leef!