door admin | jan 19, 2025 | Blog
Bam, vol in de faalangst. Hoofd vol mist, zoekend naar woorden. Toen ik me een soort van herpakt had, althans voor de buitenwereld, trad een heel oud coping mechanisme in werking, waarbij het leek of ik er was, maar een deel van mij toch echt niet meer aan tafel zat.
Faalangst: ‘De vrees om tekort te schieten’ staat in de Dikke van Dale. Vooral bij mondelinge testen en toetsen iets waar ik, zo oud als ik ben, nog steeds last van heb. Onlangs hielp dit mij weer even te beseffen hoe onnozel de tips zijn die we anderen kunnen geven. Denk aan je ademhaling, je hebt goed geleerd, meer kun je niet doen, focus op wat wel lukt, leg de lat niet te hoog, van foutjes kun je leren…………….Ik kan je vertellen, als je intens in de angst schiet, helpt het geen barst.
Ik vertelde over mijn ervaring met faalangst aan jongeren die bij me aan tafel zaten. Ik vertelde er ook bij, dat ik net als zij, mezelf na mijn faalervaring er verbaal goed van langs had gegeven. Sukkel, zo oud en dan nog zo bang zijn, het slaat nergens op, doe normaal etc. Ik vertelde ook dat ik me realiseerde dat dit niet hielp en ik daar dus ook mee stopte. Want, het was me overkomen. Ik had er op dat moment geen controle over. Dus lelijk doen tegen mezelf was wel het laatste dat ik verdiende. Ik ging kijken naar wat me wel kon helpen.
De jongeren aan mijn tafel vinden het lastig toe te geven dat ze bang zijn. Ze willen sterk zijn, mooie verhalen vertellen, vooral ook over anderen, want dat is veilig. De schijn ophouden en vooral niet kwetsbaar zijn. De docenten zijn stom, ze snappen ons niet, ze kunnen niet uitleggen en, onzeker bij toetsen, nee hoor, echt niet. Je kwetsbaarheid tonen, met het gevaar die angst weer te voelen, de onmacht, het onveilige gevoel? Ervan wegblijven is fijner.
Door mijn eigen gepruts te delen, ongecensureerd, zonder strik, maar wel met humor, zelfreflectie en een voorbeeld voor hoe dan wel, leef ik voor wat ik ze wil leren. Emoties horen bij het leven, ja ook die vervelende waar we last van hebben. Ze leren ons waar we onszelf mogen helpen en helen. Waar we hulp mogen vragen, zonder schaamte, omdat we allemaal worstelen met onze eigen pijnpunten. Het is oké. Daar waar de zelfzorg tekortschiet, krijgt de faalangst ruimte. Je daarvan bewustzijn, zoeken naar wat helpt en accepteren dat ook deze emotie oké is, helpt te helen. Ik zag ze voorzichtig lachen om mijn verhaal. Ze zagen dat ik me niet schaamde en er openlijk voor uitkwam dat ik gefaald had. Ze hoorden dat ik niet wegliep voor dat wat ik nog mag leren en dat ik vanuit vertrouwen in beweging blijf.
Ook intense emoties horen bij het leven. Daar waar ze gedeeld mogen worden zonder oordeel, ontstaat er ruimte voor gezonde reflectie en kan er beweging komen die helpend en helend is. Dan kunnen ze ontdaan worden van hun zwaarte en ontstaat er licht, lucht en ruimte voor plezier.
Ik ga nog even aan de slag met mijn faalangst, want, van proberen kun je leren!
door admin | okt 21, 2024 | Blog
Kim ging met veel enthousiasme naar de middelbare school. Na een hobbelige basisschoolperiode was ze er klaar voor.
Haar cijfers waren prima. Maar met haar welzijn en motivatie ging het steeds minder. De lesdagen waren lang, het tempo laag. De aansluiting met klasgenoten was er wel. De pauzes waren gezellig en ook buiten school vond ze aansluiting. Kim kwam echter steeds moeilijker tot werken. En, ondanks mooie cijfers, was er regelmatig paniek bij het studeren. Soms ontbrak er een leerstrategie, die altijd vlot uitgelegd kon worden, en soms was er grote verwarring omdat het te simpel leek, maar ook zo was.
Kim kwam thuis te zitten. Zeer intelligent, mooie cijfers, goede vrienden, maar ze kan niet meer. Kim is moe van een wereld waarin ze zich vreemd voelt. Een wereld die haar verwijdert van wie zij is. Waarin het voelt alsof er geen ruimte is voor haar en haar manier van leren. Een wereld waarin ze zich niet begrepen voelt. Die mooie cijfers voelen niet als prestaties. Meer als toevalstreffers in een systeem waar ze niets van snapt.
Kim en al die anderen met vergelijkbare problemen zouden baat hebben bij een studiecoach met kennis van deze specifieke hb groep. Geen standaard huiswerkbegeleiding, want daar worden ze niet begrepen ondanks alle goede bedoelingen. Een mede hb-er die snapt en voelt hoe hun brein werkt en kan uitleggen wat het schoolsysteem van ze vraagt. Welke factoren succes brengen. Bevestigen dat het regelmatig echt voor deze leerlingen zo simpel is, zodat ze niet in verwarring raken. En helpen, daar waar er niet meteen begrip is, maar dit een, over het algemeen, beperkte inspanning kost. Die inspanning die voelt als enorm wanneer je daar geen ervaring mee op hebt gedaan.
Kim heeft ook behoefte aan veiligheid, duidelijkheid, transparantie. Doe wat je zegt, zeg wat je doet. Kom je afspraken na. Bouw eerst met haar aan relatie voor je kunt gaan coachen. Leer haar eerst kennen, want Kim is kampioen maskeren. En bedenk, jij bent pas betrouwbaar als je dat hebt bewezen. Niet omdat je intenties goed zijn en je graag wilt helpen. Niet omdat je er vriendelijk uitziet. Vertrouwen moet je verdienen. En als dat wringt, mag jij je afvragen wat jij mist in je relatie met Kim waardoor ze jou nog niet vertrouwt.
Te vaak zie ik nog dat wanneer volwassenen niet verder komen met een kind, er naar het kind gewezen gaat worden. Het kind moet dan opeens vanalles laten zien, terwijl het zichzelf nog aan het beschermen is tegen pijn, angst en onveiligheid.
Kinderen laten zich pas zien wanneer wij als volwassenen in staat zijn werkelijk de verbinding aan te gaan. En dan kunnen we kijken wat Kim nodig heeft, binnen of buiten de reguliere school. Want op meer plaatsen ruimte voor maatwerk zou echt heel erg fijn zijn!
door admin | apr 10, 2023 | Blog
Zaterdagochtend. Ik had uit willen slapen, maar mijn hoofd is wakker. Aan de werkweek ligt het niet, die was fijn. Mijn gedachten zijn bij mijn kinderen. Ik wil graag die ouder zijn die er altijd voor ze is, naar ze luistert, ze een veilige haven biedt waar ze zich thuis weten en ze oplossingen biedt voor de uitdagingen in hun levens. Veel hiervan lukt over het algemeen best aardig, maar die oplossingen………Die superkracht bezit ik niet.
We willen zo graag dat onze kinderen het fijn hebben, maar buiten onze cirkel van invloed kunnen we niets. Dat accepteren, loslaten, kan lastig zijn. Ik vind het als moeder in ieder geval knap lastig en herken in mijn werk bij andere ouders dat wat ikzelf ervaar; onmacht, verdriet om de strijd van mijn kind, en het gevoel dat ik faal als ouder ligt op de loer. Blijven beseffen dat ‘er zijn’ het grootste is dat we kunnen doen, is helpend.
Het is oké, ik weet het. Net zoals ik in mijn werk tegen jou zeg als jij alles doet wat je kunt. We zijn mens. Mens met talenten en beperkingen, lerend op de weg die Leven heet.
Het uitzicht vanuit mijn huisje op de heuvel heeft voor mij altijd iets troostends in zich. De verte met nog onbekende ervaringen, nieuwe inzichten, kans op groei. Het raakt de rust in mij.
Wat helpt jou?
Mocht je hulp nodig hebben, behoefte hebben aan reflectie of een opvoedopstelling willen doen? Dan ben je van harte welkom!
#ouders #liefde #onmacht #zelfzorg #ergewoonzijn #hoogbegaafdopvoeden
door admin | okt 5, 2022 | Blog
Deze week voelde mijn sensitiviteit even als een handicap. In gesprek met een voor mij vrij onbekende huisarts, waarin mijn stress vanwege mijn lichamelijk ongemak duidelijk hoorbaar was, ging haar focus naar mijn emoties ipv mijn hulpvraag. Ik voelde me kwetsbaar en beoordeeld. Of beter gezegd, veroordeeld. Haar blik verraadde dat ze last had van mijn energie, haar woorden waren kil en hard, haar vragen kwamen niet vanuit nieuwsgierigheid, maar oordeel. Ze vond me boos. Ik vertelde dat ik niet boos was, maar angstig. Ik ging daarna voor haar zorgen.
Op het einde van het gesprek heb ik verteld dat ik intens kan reageren tijdens het vertellen van mijn verhaal, maar ik daarna het prima los kan laten en ik een fijne dag ga hebben. Ze vond het fijn dat ik mezelf daarin ken. Ik had het fijn gevonden als ze uit haar oordeel was gebleven.
Ik was weer even het kind, dat begrepen wilde worden, helderheid zocht. Geen pasklare oplossing, wel antwoord op vragen en graag had gewild dat die ander mij wilde begrijpen door vragen te stellen en zich niet had laten afleiden door mijn emoties, die zij verkeerd ging duiden.
Les geleerd. Mijn kwetsbare ik mag zich beter voorbereiden op voor mij kwetsbare gesprekken. Deze ervaring scherpt weer het besef, dat de kinderen die bij mij komen dit heel vaak ervaren. Ik weet inmiddels wat er gebeurt en wat ik kan doen om mezelf te helpen. Fijn dat ik vanuit deze ervaring anderen weer kan helpen. Ik weet hoe het voelt, ik weet dat, ook al heb ik de kennis, het ook dan nog steeds kan gebeuren dat ik mezelf bijna verlies in een gesprek. De uitdaging mezelf helder neer te zetten als de ander een andere taal spreekt. Maar het is te leren, vanuit zelfbewustzijn.
Sensitiviteit als kracht, ik ga ervoor!
door admin | feb 13, 2022 | Blog
Je zit tegenover me, denkt na bij ieder woord dat je uitspreekt, terwijl je spreektempo soms vertraagt omdat gedachten zich nog mogen vormen.
‘Het lijkt alsof je van me vraagt de tijd tussen nu en volwassenheid te helpen overbruggen, klopt dat?’, vraag ik.
‘Ja!’ De vreugde van begrepen zijn is hoorbaar in je stem.
Ik spreek ze vaker, kinderen, jongeren die de zin van hun nog jonge bestaan in twijfel trekken of zelfs helemaal niet zien. Later, dan kunnen ze van betekenis zijn, dan gaat de wereld open, dan is dat mogelijk waarvoor ze hier zijn.
Maar later is ook onzeker. We hebben geen glazen bol om onze toekomst te voorzien en al helemaal niet om deze veilig te stellen voor onaangename verrassingen of onverwachte wendingen.
De zin van leven zien, voor de mensen met wie ik werk een essentieel thema. Ook als ze geen zin zien, maar graag zelf er zin aan willen geven. Hoe doe je dat? Wanneer is het voor jou zinvol? Zet je beren op jouw weg? Mag zingeving zitten in het gewoon aanwezig zijn? In ontwikkeling?
Ik geniet van dit soort gesprekken. Zingeving ervaren vraagt om een diepe reflectie op wie jij bent, jouw waarden, normen, aannames, verwachtingen. Deze gesprekken leveren groei op, nieuwe inzichten, ruimte waar die niet verwacht werd!
Voor mij zit zingeving o.a. in de ontmoeting. De ontmoeting met mezelf, jou en de wereld. Ik heb het er graag met je over!
door admin | dec 31, 2021 | Blog
Dit jaar leerde ik Tijn kennen. De eerste keer kwam hij met zijn ouders om kennis te maken. Ik zag een rustige vriendelijke jongen met een groot hart. Ik hoorde dat hij in het verleden worstelde met intense emoties. Hij had zijn gedrag niet altijd in de hand gehad. Maar leergierig en intelligent als hij is, had hij hulp aanvaard en staat hij nu steviger in het leven.
De overstap naar het VO was wel weer een nieuwe uitdaging. Want als intens levende jongere komen er dan weer veel nieuwe te verwerken indrukken op je af. De middelbare school kan voelen als een jungle waarin je de weg nog niet weet en jouw in ontwikkeling zijnde kompas nog niet volledig kunt of durft te vertrouwen. Zo is dat ook voor Tijn.
Ik heb het voorrecht dat ik met Tijn in gesprek mag. Eens in de zoveel tijd komt hij bij mij. We hebben het over hoe het gaat, wat hij ervaart, denkt, voelt en wat hem bezighoudt. Hij stelt mij vragen over wie ik ben, wat ik denk, ervaar, voel en beleef. Een gelijkwaardig gesprek tussen twee mensen in een andere levensfase.
Verbinding voelen, altijd, maar vooral ook juist nu, in deze fase van opgroeien, waarin de wereld groter wordt en de vraag wie je bent in deze wereld, de zin van bestaan, de zin van jouw bestaan, meer op de voorgrond komt, is zo ontzettend belangrijk voor jongeren als Tijn.
Ik ben blij dat ik er voor Tijn mag zijn. Ik ben blij dat ik me mag spiegelen aan zijn verwondering. Ik ben blij dat hij zich met mij durft te verbinden. Want in verbinding ontstaat groei. In verbinding kunnen we het leven delen, kwetsbaarheid tonen en kracht ontdekken. In verbinding kunnen we zingeving ervaren. In verbinding ervaar je dat jij er toe doet. En dat geef ik Tijn graag mee!
