Het IQ onderzoek. Menig ouder zal met het papiertje in de hand hebben staan huilen of juichen, of zich vertwijfeld hebben afgevraagd wat ze nu met die uitslag moesten. Scholen hopen dat een onderzoek helderheid biedt.
Maar, wat vertelt zo’n onderzoek nu eigenlijk? Het IQ is een waarde die wordt toegekend aan een persoon op basis van antwoorden op onderdelen van een test. Het is dus niet te vergelijken met objectief meetbare eigenschappen als lengte en gewicht. Een IQ waarde is genormeerd. Dat betekent dat de waarden en de frequenties daarvan steeds op een bepaalde manier zijn verdeeld over de bevolking. Zo zal een waarde van 70 even vaak voorkomen als een waarde van 130.
Er is maar een klein aantal proefkinderen dat bij deze berekening boven de 130 scoort. In deze zone is de normering dus zwak. Verschillen in hoogte van IQ zijn hier gebaseerd op het beantwoorden van een zeer beperkt aantal vragen. Het verschil tussen een IQ van 140 en 150 is ook gebaseerd op datzelfde aantal beperkte vragen en de betrouwbaarheid valt dus in twijfel te trekken.
Wat kunnen we dan wel concluderen uit een hoge uitslag? We mogen concluderen dat dit kind zich op één of meer vlakken beduidend vlotter ontwikkelt dan het gemiddelde kind. De precieze vlakken waarop dit gebeurt hangen af van het kind en zijn omgeving en niet van de IQ waarde.
(Bron: http://www.hoogbegaafdvlaanderen.be)
Laten we hierbij ook niet vergeten dat ook een IQ test een moment opname is. Een kind kan lager scoren dan de dagelijkse praktijk zou doen vermoeden door allerlei oorzaken. Dan leert niet het getal wat het kind nodig heeft, maar de manier waarop het met de test is omgegaan.
Dus, is meten weten? Wat mij betreft antwoorden we daar waar het gaat om het meten van IQ nee op. Nee als we denken dat het getal de enige waarheid is. Het meten begint al bij de testafname, de manier waarop het kind werkt, zijn rugzak aan ervaringen en de persoonlijkheidskenmerken. De uitslag is slechts een handvat, een begin om te kijken naar wat dit kind van ons vraagt en hoe we daar passend op kunnen reageren.
Er zijn geluiden dat het meten van IQ en de hoogte van de uitslag als criterium voor toelating op scholen speciaal voor hoogbegaafden niet toereikend is. Er zijn kinderen die dan buiten de boot vallen terwijl hun hele verhaal wijst in de richting van hoogbegaafdheid en de behoefte aan ander onderwijs dan wat binnen het reguliere aanbod geboden kan worden.
Ik pleit voor passend onderwijs voor alle kinderen. Ik observeer, analyseer, praat met het kind, ouders en leerkrachten. Op basis daarvan ligt er een schat aan informatie op tafel waar we veel mee kunnen. Waarom wil ik dan nog een IQ cijfer? Omdat meten weten zou zijn?
Ik nodig jou als lezer uit je mening met me te delen!